A Series of Unfortunate Events – Seizoen 1: absurdistisch en verslavend

A Series of Unfortunate Events – Seizoen 1: absurdistisch en verslavend

De boeken heb ik nooit gelezen, maar de film heb ik vele malen verslonden. Ik keek enorm uit naar de Netflix adaptatie van A Series of Unfortunate Events. Ik was daarom extra blij dat het hele eerste seizoen in één keer op Netflix gezet werd. Je begrijpt: die acht afleveringen heb ik in één ruk gekeken.

A Series of Unfortunate Events begint al goed met een hilarische intro waarin je vooral wordt afgeraden om de serie te kijken. Je kunt in plaats daarvan beter iets leukers gaan kijken. Al even bijzonder zijn de eerste beelden waarin Lemony Snicket direct de vierde muur doorbreekt en de kijker aanspreekt. Wederom met de vraag om toch alsjeblieft iets anders te gaan kijken, want in dit verhaal gebeuren enkel vreselijke dingen. Kijk je toch verder? Dan trakteert Lemony Snicket je vervolgens op het onfortuinlijke verhaal van de Baudelaires.

A Series of Unfortunate Events is vanaf het eerste moment compleet over de top, absurdistisch en grappig. De serie neemt zichzelf duidelijk niet serieus en dat kan ik enorm waarderen. Het acteerwerk is niet echt om over naar huis te schrijven, al verschilt het per personage en worden de Baudelaire kinderen naarmate het seizoen vordert wel geloofwaardiger. Qua uiterlijk vond ik de casting overigens erg goed gedaan.

Het eerste seizoen volgt de eerste vier boeken, met twee afleveringen voor elk boek. Naarmate de afleveringen vorderen, wordt het verhaal steeds mysterieuzer en spannender. Want wat betekenen die geheimzinnige tekens en wat is nou precies die connectie tussen papa en mama Baudelaire en hun voogden? Tussendoor genoot ik van de hilarische Neil Patrick Harris als count Olaf en de meest vreemde gebeurtenissen die zich voordeden.

Aan het einde van het seizoen was ik dan ook helemaal verslaafd. Aan de bizarre fratsen van count Olaf, aan het commentaar van Lemony Snicket, het hilarische liedje tijdens de intro en de altijd hoopvolle en slimme Baudelaire kinderen. Nee, deze serie is niet de beste serie die ik ooit heb gezien, maar toch heeft deze absurdistische serie iets dat ervoor zorgt dat je blijft kijken. Ik wacht dan ook met smart op de volgende reeks ellendige avonturen!


Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *