Interview met Laure Eve

Interview met Laure Eve

laureeveOp vrijdag 16 september was het zover: mijn allereerste officiële interview! Samen met Melisa mocht ik Laure Eve, auteur van het onlangs in het Nederlands verschenen De Graces. En wat was het een leuke vrouw! Enorm open en bijna net zo mysterieus als het boek; de vijftien minuten die we met haar hadden, waren dan ook zo voorbij!

Op je website staat dat je houdt van personages met een twijfelachtige moraal. Is River Page, de hoofdpersoon uit The Graces hierop gebaseerd?
Ja. Ik schrijf graag over personages die ik interessant vind. Ik hou er ook van om te lezen over personages die iedereen mag, maar daar lijk ik niet over te kunnen schrijven. Ik neig meer richting slechteriken. Er bestaan veel slechteriken die zowel slecht zijn als charmant en cool en juist om die reden houden we van ze. River is niet een van die mensen. Voor mij is dat juist zo interessant, omdat je relatie met haar een beetje ongemakkelijk is. Je begrijpt wat ze doet aan de ene kant wel, maar aan de andere kant zijn dingen die ze doet echt niet oké. Dat soort personages vind ik veel interessanter omdat het gewoonweg realistischer is. Mijn personages hoeven niet per se geliefd te zijn of inspiratiebronnen te vormen. Ik denk ook niet dat dat bij River het geval is. Wat ik wel wil, is dat je je met haar kunt identificeren.

We leren River’s echte naam niet kennen in het boek. Waarom?
Dat was een bewuste keuze. Ze wil niet zijn wie ze is, en de makkelijkste manier om je oude identiteit van je af te schudden en een nieuwe identiteit aan te nemen is je naam veranderen. Ze besluit zichzelf een nieuwe naam aan te meten omdat ze zo meer kan zijn zoals de Graces. River Page is een echte Grace naam, een beetje hippie en opzichtig. Dus ja, die keuze was zeker bewust. Ik krijg overigens vaak de vraag wat haar echte naam is, maar dat ga ik je niet vertellen.

Komt Rivers echte naam dan wel voor in het volgende boek?
Ik ben nog met dat idee aan het spelen. Ik weet het nog niet. Lezers zijn er enorm geïnteresseerd in, terwijl het voor mij juist interessant is dat ze een nieuwe naam aanneemt en wat dat voor betekenis heeft. Haar oude naam is echt niet zo interessant. Daarom wil ze er ook vanaf. Dus ja, haar echte naam komt er wellicht in, maar misschien ook niet.

Je eerste boek lijkt voor een iets jonger publiek geschreven te zijn…
Ik denk van niet. Het lijkt waarschijnlijk zo doordat Fearsome Dreamer meer fantasy is en dat contemporary verhalen al snel volwassener gevonden worden. Als je donkere thema’s in contemporary verhalen verwerkt, voelen deze verhalen realistischer aan. In fantasy kun je daarentegen behoorlijk expliciet en gewelddadig zijn en nog steeds voor een jongere doelgroep schrijven. Voor mij is het echter hetzelfde. In Fearsome Dreamer is er ook veel duisters gaande, zijn er gecompliceerde personages die niet helemaal goed noch helemaal slecht zijn en worden er verkeerde beslissingen gemaakt.

img-20160930-wa0017

Vond je de overgang van je eerdere serie naar De Graces moeilijk?
Ik vond De Graces vrij moeilijk om te schrijven, waarschijnlijk omdat het zo realistisch is. Voor mij was het verzinnen van een complete fantasy wereld makkelijker omdat je daar vrijer bent. Je kan doen wat je wil. In een contemporary context zit je veel meer vast aan de manier waarop dingen zijn. Daarbij heb ik het mezelf extra moeilijk gemaakt door te schrijven in de eerste persoon, en ook nog eens een onbetrouwbare, omdat je jezelf daarmee nog meer restricties oplegt. Je kan namelijk alleen maar over dingen praten vanuit haar perspectief. Ik moest dus manieren zoeken om haar bloot te stellen aan de dingen die de lezers moest weten.

Mijn blog heet Infinite Stories. Daarom stel ik auteurs graag de vraag welk boek zij een oneindig aantal keer zouden kunnen lezen zonder verveeld te raken. Welk boek of verhaal is dat voor jou?Dat zou waarschijnlijk iets zijn met een vrij uitgebreide fantasy wereld, omdat het makkelijker is telkens iets anders uit een complexe wereld te halen als je het opnieuw leest. Ik ga hierbij even vals spelen en een serie noemen. Ik hou enorm van verhalen als Lord of the Rings, al heb ik met Lord of the Rings wel een aantal problemen. Zo zijn er niet bepaald veel leuke vrouwelijke personages in te vinden en bevat het boek veel lange stukken waarbij ik graag zou willen dat ze ophouden met zingen en me in plaats daarvan wat plot geven. Maar de wereld zelf is echt fantastisch.

Een serie die ik heel gaaf vind is de Dark Tower serie van Stephen King. Dit is een van zijn series die het meest naar fantasy neigt. Het boek is echt bizar, maar zo goed. Het is enorm verslavend. De serie bestaat uit zeven boeken een aangezien Stephen King de langste boeken ooit schrijft is het vrij moeilijk om verveeld te raken. Het kost je namelijk alleen al maanden om door de hele serie te komen.

Als je een magische kracht of item zou kunnen hebben, wat zou dit dan zijn en waarom?
Wat een goede vraag! Ik zei vroeger altijd dat ik telepathisch wilde zijn, maar ik denk eigenlijk dat telepathie een verschrikkelijke kracht is om te hebben. Een van de dingen die onze relaties met andere mensen redt, is wat die we niet tegen elkaar zeggen. Daarbij heeft elk mens naar mijn mening recht op geheimen. Alles van andere mensen weten lijkt me enorm moeilijk. Je zou zelfs je vertrouwen in de mensheid wel eens kunnen verliezen. Dus nee, geen telepathie. Waarschijnlijk zou ik voor teleporteren gaan. Ik hou van reizen, maar ik haat hoe lang het duurt om ergens te komen.

In De Graces bestaan er vier soorten heksen. Welke van de vier ben jij?
Ik ben waarschijnlijk een aarde heks, omdat zij heel geaard en zintuiglijk zijn. Ze houden van eten en leven in het nu. Ze werken graag met hun vijf zintuigen en daar kan ik me erg in vinden. Volgens mij zei ik echter ook in de beschrijving dat aarde heksen heel geduldig en liefdevol zijn, en tsja, dat that’s not very me. Maar wel de andere dingen, dus ik ben voornamelijk een aarde heks.


Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “Interview met Laure Eve

  1. Wat een leuk interview!! Ik ben nu bezig in Ee Graces en ik zou zelf zeggen dat het een beetje in het paranormale genre zou vallen. Maar volgens Laure Eve is het dus contemporary. Wat grappig. Ik ga het boek snel uitlezen om definitief te beslissen of ik het boek meer contemporary dan paranormaal vind

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *