De appeltaart van hoop – Sarah Moore Fitzgerald

De appeltaart van hoop – Sarah Moore Fitzgerald

De appeltaart van hoop
De appeltaart van hoop, een prachtige titel. Voordat het boek verscheen was ik al geïntrigeerd. Ik wist niet zeker of het boek wel mijn ding zou zijn, maar de achterflap klonk bijzonder genoeg (een focus op appeltaarten bakken?) dat ik het boek wel graag wilde lezen. Nadat het boek uitkwam, werd die behoefte alleen maar versterkt doordat met name Joost iedereen onder spamde met dit boek.

Oscar Dunleavy bakt de meest perfecte appeltaarten ter wereld. Nu wordt hij vermist en men vermoed dat hij dood is. Niemand lijkt zich erover te verbazen, behalve zijn beste vriendin Meg en zijn broertje Stevie. Meg en Stevie zijn vastbesloten om te ontdekken wat er met Oscar is gebeurd. Samen leren ze over loyaliteit en vriendschap en de kracht van hoop.

Nu na het lezen, zit ik een beetje in een tweestrijd. de ene kant vond ik het een prachtig verhaal, eentje die het koesteren waard is. Aan de andere kant was er ook iets dat me een beetje stoorde tijdens het lezen.

Alleen al vanwege de schrijfstijl van Sarah Moore Fitzgerald raad ik je aan om dit boek op te pakken. Ze schrijft zo mooi, zo poëtisch, de ene na de andere zin die absoluut het quoten waard is. Ik kan enorm genieten van mooie zinnen, en bij dit boek kon ik mijn hart ophalen. De appeltaart van hoop is een klein verhaal. Het boek heeft een prachtige boodschap. Het gaat over jezelf zijn, wat daar ook bij komt kijken. Juist je eigenaardigheden maken je uniek, maken je tot wie je bent. Daarnaast gaat het over pesten, over hoop, over onzekerheid. Het was breekbaar, kwetsbaar en tegelijkertijd enorm sterk.

Ik had bij sommige gebeurtenissen alleen gemengde gevoelens. Veel gebeurtenissen waren namelijk gebaseerd op misverstanden in de communicatie. Dingen die alleen in vage termen besproken werden, kleine manipulaties, dingen die überhaupt niet uitgesproken werden… Natuurlijk gebeuren die dingen in het echt ook, maar bij De appeltaart van hoop lag het er dusdanig dik op dat het me toch een beetje stoorde. Praat gewoon eens met elkaar en dan graag in duidelijke termen in plaats van in halve zinnen! Daarbij snapte ik ook Oscar’s gedrag richting Paloma niet.

Dus ja, het boek liet me van de ene naar de andere kant van het spectrum stuiteren. De schrijfstijl, de thema’s en de boodschap zorgden voor een onvergetelijk mooi verhaal, poëtisch en kwetsbaar. De uitvoering vond ik hier en daar ietsje minder. Toch raad ik iedereen aan om dit bijzondere boek zeker eens te proberen, want een indruk achterlaten doet het zeker!

3.5 ster


De appeltaart van hoop | Sarah Moore Fitzgerald | 9789000348138 | Van Goor | 208 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Eén gedachte over “De appeltaart van hoop – Sarah Moore Fitzgerald

  1. Ik had inderdaad ook een beetje last van zo’n tweestrijd! Schrijfstijl en boodschap is prachtig, maar ik vond idd vooral die omgang tussen Oscar en Paloma niet echt tof.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *