Carve the Mark (#1) – Veronica Roth

Carve the Mark (#1) – Veronica Roth

Carve the Mark is misschien wel zowel het meest geanticipeerde als het meest controversiële YA boek van 2017. Het is het eerste nieuwe boek voor Veronica Roth na de immens populaire Divergent trilogie, dus mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Zeker ook na alle (gemengde) verhalen die ik over Carve the Mark las, was ik benieuwd wat mijn eigen mening zou zijn.

In een sterrenstelsel verbonden door de Stroom, heeft iedereen een gave.

Cyra’s gave geeft haar pijn, maar ze kan ook anderen onnoemelijk veel pijn doen. Haar broer Ryzek heerst als een tiran over hun planeet, Shotet. Ryzek misbruikt Cyra’s gave om zijn vijanden te martelen. Maar Cyra is veel meer dan een wapen in handen van haar broer: ze is snel, veerkrachtig en slimmer dan hij denkt.

Wanneer Akos uit het naburige rijk Thuve als gevangene in Cyra’s wereld terechtkomt, lijkt de vijandschap tussen hun landen en hun families onoverkomelijk. Samengebracht door het lot moeten ze een allesbepalende keuze maken.

Ik moet eerlijk bekennen: ik vind het ontzettend moeilijk om dit boek te beoordelen. Laat ik even vooropstellen dat ik al die heisa vanuit Amerika rondom dit boek onzin vind. Discriminatie zit tegenwoordig in bijna elk fantasy of sci-fi boek wel en ik vond het bij Carve the Mark allemaal wel meevallen. Nee, de moeilijkheid zit ‘m er voor mij in dat ik Carve the Mark op sommige momenten maar niks vond en bij andere stukken juist fantastisch.

Zeker in het begin vond ik Carve the Mark maar moeilijk te volgen. Je wordt als lezer op het ene moment geacht informatie maar voor lief aan te nemen en op andere momenten tevreden te zijn met überhaupt geen informatie. Bovendien heeft Veronica Roth nieuwe woorden verzonnen voor bestaande begrippen (waarom?) en was de informatiedichtheid soms zo hoog dat ik echt mijn aandacht erbij moest houden en zelfs langzamer ging lezen om te begrijpen wat ik aan het lezen was. De vele, bijna niet aangeduide, tijdssprongen die in het begin plaats vinden, hielpen ook niet echt mee.

De wereld van Carve the Mark is dan ook vrij ingewikkeld. Veronica Roth heeft duidelijk goed nagedacht over de wereld waarin Akos en Cyra leven: van de Stroom die overal doorheen gaat tot aan de verschillende planeten met hun totaal verschillende klimaten… ik had het alleen fijner gevonden als ze ons er iets meer over verteld had. Over de Shotet en hun gewoonten kom je gedurende het verhaal wel meer te weten, maar over de andere volkeren lees je weinig tot niets. Wat is de geschiedenis van de Stroom? En wat doet de Raad bijvoorbeeld precies?

Carve the Mark is verdeeld in verschillende delen en wordt verteld vanuit een duaal perspectief: Cyra in de 1e persoon en Akos in de 3e persoon. Ik weet niet waarom ervoor gekozen is bij Akos geen ik-perspectief te gebruiken. Wellicht omdat Akos bij de zachtaardige, vriendelijke Thuvhesiërs hoort en identificeren met hem daardoor makkelijker is dan Cyra, een harde, agressievere Shotet? Het zorgde er in elk geval voor dat ik regelmatig in de war was na een perspectiefwisseling en de titel van het hoofdstuk moest checken om te weten vanuit wie ik nu las.

Cyra en Akos hadden een voelbare chemie. Ze komen uit twee totaal tegenovergestelde werelden en zijn dus compleet verschillend in hun denken en gedrag. Ze verbazen zich in de eerste instantie vaak over elkaar, iets wat ervoor zorgde dat ik beide personages snel sympathiek begon te vinden. Cyra en Akos leren veel van elkaars standpunten, wat zorgde voor een natuurlijke groei in de personages en in de plotontwikkeling.

Ik merkte een bepaalde nieuwsgierigheid toen ik eenmaal door het eerste taaie stuk heen was en Cyra en Akos beter leerde kennen. Nieuwsgierigheid naar hoe hun Lot zich zou ontvouwen en naar de geheimen waar Veronica Roth hier en daar toespelingen op maakt. Bovenal was ik nieuwsgierig naar het effect dat Cyra en Akos’ begrip voor elkaar en de bijbehorende persoonlijke groei zou hebben op de keuzes die ze maken en op de voortgang van het plot.

Er waren dus stukken waar ik Carve the Mark echt goed vond, maar ook delen waarbij ik maar moeilijk door het verhaal kon komen. Carve the Mark is in elk geval geen makkelijk boek dat je ‘even’ leest. Ik had graag wat meer over de wereld gelezen. Hier en daar vond ik de overgangen bovendien heel vluchtig. Er gebeurt namelijk veel in die 400+ pagina’s en niet alles kreeg even veel aandacht. De hoofdpersonages wisten me met elke pagina meer voor zich te winnen, al zal Akos Four niet zo snel evenaren. Kortom, een verhaal met zowel plussen als minnen.


Carve the Mark | Veronica Roth | ISBN 9789000352227 | Van Goor | 414 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “Carve the Mark (#1) – Veronica Roth

  1. Pfffffff, ik heb het boek gekocht op de dag dat het in Nederland uitkwam en ik durf er maar niet in te beginnen. Ik ben op de een of andere manier zo bang dat het te taai is allemaal.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *