De overlevenden (#1) – Alexandra Bracken

De overlevenden (#1) – Alexandra Bracken

De overlevenden. Het lijkt op het eerste gezicht wellicht op een gemiddeld dystopisch verhaal. Een wereld die volledig in puin ligt, een deel van de bevolking – kinderen en jongeren, in dit geval – opgejaagd omdat ze anders zijn en één groepje dat op het punt staat om die wereld op z’n kop te zetten. Maar De overlevenden had iets waardoor ik mijn ogen niet van pagina’s af kon houden.

Als Ruby op haar tiende verjaardag wakker wordt, is iets in haar anders dan de dag ervoor. De verandering zorgt ervoor dat Ruby naar Thurmond, een zwaarbewaakt heropvoedingskamp wordt gestuurd. Ze heeft weliswaar de mysterieuze ziekte overleefd die als een epidemie onder de jongeren van Amerika rondwaarde, maar ze heeft er iets angstaanjagends voor in de plaats gekregen: bovennatuurlijke krachten die oncontroleerbaar zijn. Als Ruby zestien is, behoort ze tot de gevaarlijkste tieners in het land.

Wanneer de waarheid over haar nieuwverworven kwaliteiten naar buiten komt, weet Ruby op het nippertje uit Thurmond te ontsnappen. Ze sluit zich aan bij een groep tieners die uit hun eigen, gelijksoortige kamp zijn ontsnapt: Zu, een jong meisje dat door haar verleden wordt achtervolgd; Chubs, een afstandelijke genie; en Liam, hun onverschrokken leider, die direct valt voor Ruby. Maar hoe graag ze ook samen met hem een leven zou willen opbouwen, Ruby kan het risico niet lopen om hem te dichtbij te laten komen. Niet na wat er met haar ouders is gebeurd…

Allereerst alleen al vanwege de vier hoofdpersonen. De altijd optimistische Liam, een schat van een jongen op wie ik zelf een beetje verliefd werd; de ietwat afstandelijke en überslimme Chubs, die voor je door het vuur gaat als hij je eenmaal vertrouwd; de jonge Zu, het kleine zusje dat je met heel veel liefde in je hart sluit, en natuurlijk Ruby, de protagonist van het verhaal, super empathisch en doodsbang voor wat ze kan doen. Ik heb ze stuk voor stuk in mijn hart gesloten. Alexandra Bracken weet ze zo levendig te verwoorden dat ik het gevoel heb dat ze ieder moment bij me aan zouden kunnen bellen.

De wereld die Alexandra Bracken schetst vind ik fascinerend en is volgens mij nog veel groter dan we nu hebben meegekregen. De overlevenden begint met een kijkje in een van de afschuwelijke kampen en laat vervolgens het gevaarlijke en harde leven buiten de hekken zien. Wat ik wel een beetje miste was een duidelijke classificatie van de verschillende gaven. Blauw, geel, groen, oranje en rood. Niet van elke gave wordt uitgelegd wat ze inhouden en hoewel ik uit de context wel het een en ander in elkaar kon puzzelen, had ik het fijner gevonden als ik me volledig had kunnen focussen op het avontuurlijke verhaal. Nu was ik toch geregeld bezig krachten te linken aan de verschillende kleuren.

Nu we in De overlevenden onze helden en de afschuwelijke wereld waarin zij moeten leven hebben leren kennen, ben ik razend benieuwd waar Alexandra Bracken hun verhaal naartoe zal leiden. Gebeurtenissen in de laatste honderd bladzijden hebben wel bewezen dat iedereen zo z’n eigen motieven heeft en niet iedereen is wie hij / zij zegt dat-ie is. Ruby’s laatste besluit brak bovendien mijn hart. In miljoenen minuscule stukjes. Ik ben dan ook als een kind zo blij dat Karakter uitgevers zo lief is deze trilogie in drie maanden volledig te laten verschijnen. Nu alleen hopen dat Alexandra Bracken net zo lief is voor haar – door mij inmiddels zo geliefde – personages.


De overlevenden | Alexandra Bracken | ISBN 9789045209289 | Karakter uitgevers
415 pagina’s | Goodreads | recensie-exemplaar

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *