Endgame: De ontknoping (#3) – James Frey

Endgame: De ontknoping (#3) – James Frey

Met de voortdurende actie, gave details en gruwelijke gebeurtenissen is Endgame me tot nu toe erg goed bevallen. James Frey weet het adrenaline niveau continu hoog te houden en laat me inmiddels reikhalzend uitkijken naar de ontknoping. Ik heb zo m’n favoriete Spelers, dus ik zat weer op het puntje van mijn stoel! Wie overleeft Endgame, en bijna nog belangrijker: wie niet?

De sterksten zijn overgebleven.
Er is nog één laatste sleutel.
Het lot van de wereld ligt in hun handen.

De wereld van Endgame wordt bevolkt door twaalf eeuwenoude bloedlijnen. In elke lijn traint een Speler voor een catastrofale gebeurtenis die nog niet heeft plaatsgevonden – tot de Opdracht.
Toen ze eenmaal waren opgeroepen, begonnen de Spelers aan een zoektocht naar drie antieke sleutels die niet alleen hun bloedlijn zullen redden, maar de hele wereld. Twee sleutels zijn al gevonden en de overgebleven Spelers moeten ook de laatste vinden, voordat Endgame de definitieve vernietiging teweegbrengt…

Zowel de actie als het snelle tempo dat we inmiddels zo gewend zijn, zit er vanaf de eerste pagina al goed in. Toen ik aan het tweede deel, De Luchtsleutel, begon, moest ik weer enorm in het verhaal komen. Bij De Ontknoping had ik dat probleem gelukkig veel minder. De meeste belangrijke momenten uit het tweede deel zaten nog wel in mijn geheugen, en wat ik me niet meer kon herinneren, wist James Frey me wanneer nodig te vertellen.

Ik merkte dat ik tijdens het lezen een vrij rusteloos gevoel had. De eerste twee sleutels zijn gevonden en waren in de handen van één Speler. Hoe het nu verder moest, wist ik eigenlijk niet. Gelukkig had James Frey wel een idee, en bleken de Spelers zelf er dus minder moeite mee te hebben. Al snel had het avontuur weer een richting waarbij nieuwe bondgenootschappen gesmeed werden en anderen onverwachts ten val gebracht werden.

Zoals gezegd had ik na twee boeken inmiddels mijn favorieten, Spelers waarvan ik echt wilde dat ze zouden winnen – of in elk geval Endgame zouden overleven. Weer andere Spelers konden wat mij betreft niet snel genoeg uit de weg geruimd worden – sorry not sorry. Juist doordat ik me zo ontzettend in het verhaal inleefde, vloog ik door het boek heen, de ene keer triomfantelijk juichend en dan weer terneergeslagen zuchtend. Het werd me gedurende het boek steeds duidelijker dat ik onmogelijk kon voorspellen hoe het verhaal zou aflopen, wie zou leven en wie zou sterven – zeker met de nieuwe complotten en herziene meningen van Spelers die al tijdens De Luchtsleutel opdoken.

Toch was ik na het omslaan van de laatste pagina niet honderd procent tevreden. Ja, ik weet nu wie Endgame wint, wie het spel overleeft en wie niet, wat er met de aarde gebeurd enzovoort. Er zijn echter ook verhaallijnen die gevoelsmatig niet helemaal af waren, dingen waarover ik nadat ik het boek dichtklapte toch nog vragen had.

Hoewel het einde me dus niet honderd procent wist te overtuigen, heb ik wel genoten van dit afsluitende deel. Endgame was een ontzettend spannende serie vol actie, avontuur en details. James Frey deinst niet terug voor de nodige gruwelijkheden en heftige scènes. Ik vond het heerlijk. De ontknoping is gelukkig een waardige afsluiter gebleken!

Lees hier ook mijn recensies van:
Endgame: De opdracht (#1)
Endgame: De luchtsleutel (#2)


Endgame: De ontknoping | James Frey | ISBN 9789000340774 | Van Goor
302 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *