De Graces (#1) – Laure Eve

De Graces (#1) – Laure Eve

de-graces Afgelopen maand was Laure Eve op bezoek in Nederland, ter ere van de verschijning van haar boek De Graces in het Nederlands. Een ontzettend leuke vrouw, met een eigenzinnig en mysterieus randje. Net als haar boek.

Wanneer River Page met haar moeder naar een klein dorpje verhuist, valt ze als een blok voor de knappe en ongrijpbare zeventienjarige Fenrin Grace.

Het gerucht gaat dat de Graces – Fenrin, zijn tweelingzus Thalia en hun jongere zusje Summer – heksen zijn, en River gelooft dat maar al te graag. Ze wil niets liever dan in hun nabijheid zijn en hun geheimen ontdekken. Zorgvuldig plant ze elke stap die nodig is om haar doel te bereiken. De Graces zijn erg op zichzelf, maar River raakt bevriend met Summer en zo wordt ze kind aan huis. Ze komt steeds dichter bij de waarheid over de familie en vooral dichter bij Fenrin. Maar River heeft ook haar eigen geheimen. Wanneer Fenrin eindelijk binnen handbereik lijkt te zijn, gebeurt er iets waardoor alles voorgoed verandert.

Als ik De Graces met één woord zou moeten omschrijven, is dat namelijk mysterieus. Dit begint al bij de hoofdpersoon, van wie je de naam niet kent. We komen enkel de naam te weten die zij zichzelf geeft: River Page. Een naam die bedoeld is om dichterbij de Graces te komen. Net als de rest van de leerlingen op de school waar River terecht komt, is ook River zelf direct obsessief met de Graces bezig. Ze is vastbesloten dichtbij hen te komen en hun geheimen te ontrafelen.

River Page is een onvoorspelbare en mysterieuze hoofdpersoon. Laure Eve zegt niet voor niets dat ze in de onbetrouwbare ik-vorm geschreven heb. Het is continu onzeker of je haar kunt vertrouwen. Ik kreeg niet helemaal hoogte van haar, maar dat is tegelijkertijd juist de kracht van het boek. Ondanks haar ongrijpbaarheid, bezit ze namelijk wel aantrekkingskracht.

Het verhaal zelf is heel meeslepend. Ik merkte gedurende het lezen dat ik steeds maar weer verder wilde lezen. Er sluimert een voortdurende spanning, al kon ik niet er niet altijd de vinger op leggen waarom dat zo was. River weet zich steeds meer de binnenste cirkel van de Graces in te werken en komt zo steeds meer te weten. Net als River was ik ook een beetje gefascineerd door de Graces. Juist omdat ze zo zichzelf zijn en zich niks van anderen aantrekken. Maar hoe dichterbij River wist te komen, hoe duidelijker het voor mij werd dat ook de Graces gewoon menselijk zijn, met allemaal hun eigen problemen en onzekerheden. Naarmate we meer te weten kwamen, ontstonden voor mij dan ook de eerste scheurtjes in River’s narratief. Klopt alles wel, zoals zij het ziet en beschrijft?

Het einde is dan ook met recht een mindfuck te noemen. Met open mond las ik de pagina’s, terwijl ik me tegelijkertijd afvroeg of ik het wel juist gelezen had. De Graces is zo’n boek dat je meerdere keren opnieuw kunt lezen en waarbij je steeds weer iets nieuws ontdekt. Ik zag het einde totaal niet aankomen en vind het fascinerend hoe Laure Eve het plot zo heeft weten te draaien. Voor mij voelde het einde heel afgerond aan, dus ik ben benieuwd wat het tweede deel, vanuit het perspectief van Summer, zal brengen.

4 ster


De Graces | Laure Eve | ISBN 9789000348114 | Van Goor | 272 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Eén gedachte over “De Graces (#1) – Laure Eve

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *