Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby – Caren Lissner

Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby – Caren Lissner

Toen ik van HarperCollins de vraag kreeg of ik Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby wilde recenseren, zei ik direct ja. De cover maakte me vrolijk en de achterflap beloofde me een hilarisch verhaal over een sociaal onhandig meisje die op last van haar therapeut uit haar schulp probeert te komen. Ook het feit dat dit boek verfilmd is, zorgde ervoor dat ik nieuwsgierig was naar het boek. Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby bleek echter compleet anders dan ik verwacht had.

Het leven is hard als je een genie bent. Tot die conclusie komt Carrie Pilby nadat ze op belachelijk jonge leeftijd is afgestudeerd en nu in haar eentje in een appartementje in New York woont. Ze hoort er gewoon niet bij, en de enige persoon die ze regelmatig ziet, is haar therapeut.
Hij komt met een vijfstappenplan om haar te helpen de `positieve aspecten van sociale interactie’ te ontdekken. Carrie blijft veel liever thuis in haar bed liggen, maar besluit toch de uitdaging aan te gaan, hoewel ze nu al opziet tegen punt drie van de lijst: maak een afspraakje met een jongen die je ook echt leuk vindt…

Om maar direct met de deur in huis te vallen: dit was niet mijn boek. Sterker nog, ik heb meerdere keren op het punt gestaan te kappen met dit verhaal. En dat had alles te maken met Carrie Pilby.

Carrie Pilby is, zoals de achterflap al aangeeft, een briljant meisje. Met 19 jaar is ze al afgestudeerd van Harvard. Ze voelt zich onbegrepen en gaat, omdat haar vader dit wil, wekelijks naar een therapeut toe. Het probleem met heel slim zijn is echter dat de kans bestaat dat je door je gedrag en uitspraken niet meer overkomt als ‘slim en daardoor onbegrepen,’ maar gewoonweg als arrogant en verheven. En dat is precies wat ook bij Carrie Pilby het geval was. Ik vond haar zó arrogant. Ze voelt zich te goed voor alles en iedereen en legt de schuld voor al haar problemen steevast bij een ander neer. Ze weigert te werken omdat ze de banen die ze kan krijgen niet goed genoeg vindt en ze woont daarom op de kosten van haar vader in een appartement – iets wat ze goedpraat doordat haar vader haar Een Grote Leugen heeft verteld. Iets wat ik behoorlijk kinderachtig vond, zeker toen bekend werd wat die ernstige Grote Leugen wel niet was. Ik raakte met de pagina meer gefrustreerd.

Mijn verwachtingen hadden me dan ook behoorlijk op het verkeerde been gezet. Ik had een humoristisch en luchtig verhaal over een onhandig meisje verwacht. Hoewel het boek door Carrie’s sociale onvermogen van tijd tot tijd zeker wel grappig is, zou ik het niet direct als hilarisch bestempelen. Daarvoor was het overgrote gedeelte gewoonweg te serieus. Bovendien is Carrie depressief, wat het verhaal ook niet bepaald luchtig maakte.

In een van de recensies op Goodreads omschreef de desbetreffende recensente Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby als een karakterstudie, en daar kan ik me in vinden. Natuurlijk gebeuren er wel dingen in het verhaal, maar feitelijk gaat het boek over Carries ideeën en gedachten: haar (innerlijke) strijd met de wereld. Plot-gedreven was het in elk geval niet. En dan wordt doorlezen lastig als jij en de hoofdpersoon het niet zo goed met elkaar kunnen vinden.

Vond ik het hele verhaal dan slecht? Nee, er is ook zeker een positief aspect te noemen. Hoewel ik even moest wennen aan de schrijfstijl van Caren Lissner, vond ik die uiteindelijk wel heel fijn lezen. Daarbij worden er veel observaties over de wereld gemaakt, over het er niet bij horen en je alleen voelen. Observaties die ik heel raak en herkenbaar vond. Die moment zorgden ervoor dat ik het boek uitlas, ondanks mijn frustraties.

Al met al was Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby dus niet zo’n succes. Carrie en ik lagen elkaar gewoon niet zo en het verhaal was te veel op haar personage gericht om te kunnen genieten van de elementen eromheen. Enkel de rake observaties die Caren Lissner in haar verhaal verwerkt, maakten het voor mij de moeite waard om het boek toch uit te lezen.


Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby | Caren Lissner | ISBN 9789402722901 | HarperCollins
368 pagina’s | Goodreads  | recensie-exemplaar

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “Het (niet zo) coole leven van Carrie Pilby – Caren Lissner

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *