Ik verdrink zonder jou (#3) – Jasinda Wilder

Ik verdrink zonder jou (#3) – Jasinda Wilder

Ik verdrink zonder jou stond al een tijd op mijn lijstje om nog te kopen. De twee eerdere delen uit deze (ook los van elkaar te lezen) serie vond ik leuk en de synopsis van dit boek klonk ook goed. Ik hoopte op weer een fijne New Adult. Nou, dat viel dus tegen.

Oz Hyde is een bad boy. Hij rijdt op een motor, rookt, is roekeloos en heeft een verleden vol problemen. Zijn moeder en hij verhuizen elke paar jaar dus hij heeft nog nooit een echt thuis gehad. Hij heeft dan ook nog nooit een echte betekenisvolle relatie kunnen of willen hebben.
Dan ontmoet hij Kylie. Voor Kylie zou hij alles doen. Hij probeert bij haar uit de buurt te blijven, omdat hij vindt dat hij niet goed genoeg is voor haar. Kylie weigert echter om Oz op te geven. Maar kan ze hem nog redden? Of is het al te laat?

Wat me al gauw opviel was dat de zinnen niet echt soepel liepen. Ik kan me niet herinneren dat ik dat bij de vorige boeken ook vond, maar bij Ik verdrink zonder jou voelden ze gemaakt. Wellicht dat het aan de vertaling ligt? Of dat Jasinda Wilder het moeilijk vond Oz’ stem kleur te geven? Ik weet het niet. Het wende gelukkig wel, later in het boek, maar het was hierdoor wel lastig inkomen.

Een ander probleem kwam in de vorm van Oz. Ik vond hem namelijk niet zo leuk. Zo werkte zijn taalgebruik, en dan met name het veelvuldig gebruik van woorden als ‘lekker ding’ en ‘mokkel’, me enorm op de zenuwen. Daarnaast werd ik op den duur ook een beetje gestoord van Oz’ innerlijke dialoog, waarin hij continu herhaalde dat hij een foute jongen was en Kylie juist zo lief en onschuldig, dat hij haar niks te bieden had maar hij toch niet bij haar vandaan kon blijven. Continu. Weer. Stomvervelend gewoon. Pas tegen het einde van het boek begon ik hem een beetje te waarderen.

Ik verdrink zonder jou focust zich op de ontwikkelende relatie tussen Oz en Kylie. Niet alleen op relationeel gebied, maar ook op vriendschappelijk niveau, waar ze elkaar vinden in de muziek. Deze gedeelten vond ik wel leuk om te lezen – vooral hoe Jasinda Wilder twee totaal verschillende muziekstromingen wist te verenigen door Oz en Kylie samen te laten optreden.

De relatie tussen Oz en Kylie ging in een bizar rap tempo – eentje die ik als lezer maar amper kon bijbenen. Dit kwam voornamelijk doordat Jasinda Wilder aan het begin van het verhaal ineens drie maanden overslaat. Hierdoor mis je de tijd waarin Oz en Kylie elkaar echt leren kennen en moet je dus maar aannemen dat ze ineens best friends (en meer) zijn. De seksscènes waren bovendien echt pijnlijk ongemakkelijk en lieten me regelmatig met mijn ogen rollen. Not good.

Ik verdrink zonder jou wordt verteld vanuit duaal perspectief. Je zou verwachten dat dit de perspectieven van Oz en Kylie zijn, maar niets is minder waar. Kylie’s vader Colt (die we kennen uit het eerste boek) neemt namelijk het tweede perspectief op zich. Dit zorgde voor een heel interessante invalshoek én had als bijkomend voordeel dat we ook wat meer van Colt en Nell te zien kregen.

Kortom, Ik verdrink zonder jou viel me tegen. Op de muzikale stukken na kreeg ik eigenlijk pas tijdens de laatste pagina’s het verhaal waar ik op gehoopt had – verhaal waarin ik wél geïnteresseerd was en wat lekker vlot las. Hadden we daar maar meer van gekregen. Maar nu? Nee, dit boek was het helaas niet voor mij.


Ik verdrink zonder jou | Jasinda Wilder | ISBN 9789021401980 | Uitgeverij Q | 300 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “Ik verdrink zonder jou (#3) – Jasinda Wilder

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *