Ik las ‘De vuurproef’ (#3) – Megan Shepherd

Ik las ‘De vuurproef’ (#3) – Megan Shepherd

Ik ontmoette Megan Shepherd afgelopen april, toen ik haar met Melisa mocht interviewen rondom YALfest 2017. Het laatste deel van haar serie, De Vuurproef, zou niet veel later uitkomen en werd door Megan Shepherds aangewezen als haar favoriete deel uit de serie door alle onverwachte plotwendingen en onthullingen. Dat maakte mij uiteraard erg nieuwsgierig naar het slotdeel van de The Cage-serie!

Cora en haar vrienden zijn ontsnapt uit het ruimtestation van de Verwanten en geland op Amstrong.

Ze moeten de Vuurproef winnen, een wedstrijd die bestaat uit een reeks uitdagende puzzels waarmee ze de menselijke intelligentie kunnen bewijzen en zichzelf kunnen bevrijden. Maar Armstrong is geen paradijs. Het is een gewelddadige wereld die geregeerd wordt door een op macht beluste sheriff, die de tieners als slaven in zijn mijnen laat werken.

Het lot van het hele universum staat op het spel en Cora is bereid om alles te doen wat nodig is om deel te nemen aan de Vuurproef, ook als dat betekent dat ze haar lichaam en geest naar het breekpunt moet duwen. Maar de sheriff is niet haar enige zorg. Andere intelligente soorten – de Axion, de Verwanten, de Verzamelaars en de Mosca – hebben allemaal hun eigen redenen om haar te stoppen. Cora moet op haar instinct vertrouwen om de wedstrijd te winnen. Ze kan de wereld veranderen, of ze gaat ten onder tijdens haar poging.

Nu Cora en haar vrienden op Armstrong aangekomen zijn, hopen ze veilig te zijn. Armstrong is echter niet de fantastische planeet die ze voor ogen hadden. Het begin van De Vuurproef is wat rustiger dan De Jacht, maar heeft wel een rauw randje door de situatie waarin ze terecht komen. Zelf vond ik het eigenlijk niet erg dat Megan Shepherd de tijd nam deze vrij onplezierige werkelijkheid introduceerde, samen met een aantal nieuwe personages die later van grote waarde bleken.

Ik had van te voren echter wel verwacht dat (bijna) het hele boek over de Vuurproef zou gaan. En tja, dat was dus niet het geval. Sterker nog: het grootste gedeelte bestrijkt de periode die ze op Armstrong doorbrengen, hun ontsnapping daar en de voorbereidingen voor de Vuurproef. Voor de Vuurproef zelf was daarom enkel het laatste stuk gereserveerd. Ergens vond ik dit zonde, want daardoor kreeg de Vuurproef niet de aandacht die het in mijn ogen had moeten krijgen. Daarbij ging Cora nu zo snel door de Vuurproef heen dat ik nooit echt die adrenaline en spanning voelde die ik wel had verwacht – en er in mijn ogen wel hadden kunnen zijn als de Vuurproef meer pagina’s had beslagen.

Dit neemt echter niet weg dat er helemaal geen spanning in De Vuurproef te vinden was. Die plotwendingen en onthullingen waar Megan Shepherd het over had? Die zaten er zeker in! Zo bereikt de onrust op het ruimtestation van de Verwanten een hoogtepunt en is het einde niet helemaal eind goed, al goed. Ook maakt Megan Shepherd handig gebruik van perspectiefwisselingen om de spanning te verhogen. Er gebeurde in elk geval genoeg om me niet te hoeven vervelen.

Hoewel De Vuurproef dus niet helemaal het einde is wat ik had verwacht, heb ik me absoluut wel vermaakt met dit slotdeel. We leren nog meer onderdelen en rassen van het universum kennen waarin de personages leven en het boek bevat bovendien genoeg actie en avontuur om me geïnteresseerd te houden. Van mij had de focus van De Vuurproef alleen veel meer op de Vuurproef zelf mogen liggen.

Lees ook mijn recensies van:
The Cage (#1)
De Jacht (#2)


De Vuurproef | Megan Shepherd | ISBN 9789000321537 | Van Goor | 320 pagina’s | Goodreads | recensie-exemplaar

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *