Marionet (#1) – Aimée Carter

Marionet (#1) – Aimée Carter

Marionet De allermoeilijkste recensies vind ik de recensies over boeken die ik ‘wel leuk’ vond. Van die boeken die niet super spectaculair of schokkend of extreem spannend waren, maar die verder wel leuk waren om te lezen. Dat gevoel had ik bij Marionet ook een beetje. Want hoewel ik het een leuk boek vond – en ik het in een dag uit had – bleef het verhaal qua niveau gevoelsmatig een beetje in de middenmoot hangen.

Een schamele III. Meer heeft Kitty niet weten te scoren bij het geschiktheidsexamen. Met een III in haar nek getatoeëerd is ze gedoemd om de rest van haar leven in armoede te slijten – ver van alles wat ze kent, en een eeuwigheid verwijderd van haar grote liefde, Benjy. Totaal onverwacht krijgt Kitty de kans een VII te worden, de hoogste rang die er is! Helaas staat daar wel iets tegenover. Ze moet in de huid kruipen van Lila Hart, die kort daarvoor op raadselachtige wijze is verongelukt. Zo wordt ze de inzet van een levensgevaarlijk spel. Gevangen in een web van leugens en manipulatie komt Kitty voor een moeilijke keuze te staan: kiest ze voor overleven of durft ze haar nieuwe identiteit in te zetten voor de rebellen die bezig zijn met een opstand?

Aimée Carters schrijfstijl leest prettig, duidelijk en vlot, zonder poespas. De wereld die ze voor Kitty’s verhaal heeft geschapen spreekt me erg aan, evenals het idee dat Kitty Lila moet worden. Kitty leeft in een wereld waar ieder op zijn zeventiende een toets af moet leggen die je klasse bepaald. Omdat Kitty niet kan lezen gaat bij haar de toets mis: ze haalt slechts een III. Maar dan krijgt ze van een vreemde de mogelijkheid een VII te worden, de hoogst mogelijke rang die normaal gesproken enkel is voorbehouden aan leden van de familie Hart, de heersende familie. Wat Kitty echter niet weet is wat haar te wachten staat. Ze belandt in een slangennest vol intriges, listen en bedrog. Een familie vol haat en manipulatie, bij wie alles draait om uiterlijk vertoon.

Kitty moet continu op haar hoede zijn als ze niet dood wil. Hoewel ik de verhaallijn, op het initiële idee na, verder niet heel origineel of verrassend vond, wist het verhaal me wel continu te boeien door de spanning en dreiging. Het viel me alleen een beetje tegen dat Kitty zo gedwee en passief was. Ik besef me dat haar reactie compleet logisch en realistisch is – ik zou zelf in haar situatie waarschijnlijk niet anders gereageerd hebben – maar ik merk dat ik dan toch liever een hoofdpersonage met iets meer pit heb. Het is en blijft toch fictie. Gelukkig laat Kitty van tijd tot tijd wel zien dat ze het in zich heeft. Ik ben dan ook enorm benieuwd hoe ze zich verder zal ontwikkelen.

Marionet is voor mij daarom een boek gebleken dat zeker potentie heeft, maar hier en daar toch net iets te kort kwam. Ik ben super benieuwd hoe zowel Kitty als het plot zich zullen ontwikkelen in het volgende deel, Gevangene.

3.5


Marionet | Aimée Carter | 9789402701609 | HarperCollins | 318 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “Marionet (#1) – Aimée Carter

  1. Ik heb dit boek laatst op aanraden van Marcia (toevallig hierboven) ook gelezen. Ik vond het een fijn boek, maar dat wat jij zegt over Kitty had ik ook wel een beetje. Ze deed praktisch alles wat van haar verwacht werd, verzette zich niet zo zeer en leek zich veel te makkelijk over te geven aan haar lot. Maar inderdaad, misschien brengt Gevangene daar nog wat verandering in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *