Pas op: breekbaar – Teresa Toten

Pas op: breekbaar – Teresa Toten

Pas op: breekbaar. Een boek met een prachtige vormgeving: van de cover tot de speciale schutbladen en hoofdstukbelettering. Maar dat uiterlijk vertoon lang niet alles zegt en onder de oppervlakte van alles kan borrelen, bewijzen de hoofdpersonen uit dit boek wel. Pas op: breekbaar werd daardoor intrigerend en verrassend, maar wist me toch niet helemaal te overtuigen.

Kate O’Brien is slim. Mooi. Ambitieus. En een leugenaar. Dat moet ook wel als je uit een achterstandsmilieu komt en iets wilt bereiken in het leven, houdt ze zichzelf voor. Als beursstudent aan een prestigieuze privéschool in New York is ze bijna bij haar einddoel: Yale. Om haar kansen te vergroten, richt ze haar pijlen op Olivia Sumner, de it-girl van de school. Haar tactiek werkt en de universiteitspoorten staan op een kier. Kate had alleen geen rekening gehouden met Mark Redkin, het aantrekkelijke maar doortrapte nieuwe bestuurslid van de school. Er ontspint zich een razend spannend kat-en-muisspel tussen Kate, Olivia en Mark, waarbij hun duistere verleden en verborgen agenda de spelregels bepalen.

Hoofdpersoon Kate O’Brien is een complex personage. Ze is super gefocust en heeft letterlijk er alles – maar dan ook echt alles – ervoor over om haar doel te bereiken: studeren aan Yale. Kate is manipulatief, arrogant en weet heel goed waar ze mee bezig is. Alle ingrediënten voor een enorme bitch waren dus aanwezig, maar toch kreeg ik steeds meer respect voor haar. Naarmate ik meer te weten kwam over haar achtergrond begon ik haar overlevingsinstinct beter te begrijpen en Kate als persoon meer te waarderen. Zeker ook omdat ook al snel blijkt dat in Pas op: breekbaar niet alles is wat het lijkt en Kate’s persoonlijkheid dan ineens goed van pas blijkt te komen.

Olivia is de andere hoofdpersoon en al snel Kate’s nieuwe vriendin. Waar je over Kate vanuit het ik-perspectief leest, blijven Olivia’s hoofdstukken in de derde persoon. Hierdoor krijg je als lezer veel minder vat op Olivia en blijven zij en haar gedachtegangen mysterieuzer. Normaal gesproken zou ik deze perspectiefkeuze irritant gevonden hebben – je moet immers steeds switchen – maar om meerdere redenen werkte het goed bij Pas op: breekbaar.

Beide meiden gaan naar Waverly, een privéschool in New York waar een groot gedeelte van het verhaal zich afspeelt. Pas op: breekbaar volgt Kate en Olivia tijdens hun schooljaar. Al vanaf de proloog weet je dat het behoorlijk fout zal aflopen, maar hoe, dat is nog een raadsel.  En waar zo’n onheilspellende proloog veel spanning en mysterie op kan leveren tijdens de rest van het verhaal, miste ik dat bij Pas op: breekbaar tijdens het grootste gedeelte van het boek.

Terwijl je Kate, Olivia en de wereld waarin zij leven beter leert kennen, voelde ik me namelijk een beetje richtingsloos. Ik had geen flauw benul waar het verhaal naartoe zou gaan, noch dat er iets gevaarlijks op de loer lag wat zou resulteren in de situatie uit de proloog. Ongeveer halverwege kreeg ik soms het idee dat Teresa Toten een licht signaal afgaf. Ongetwijfeld subtiel bedoeld, maar in de praktijk zó subtiel gedaan dat ik met mijn verstand wel wist dat dit een trigger moest zijn, maar dit niet als zodanig bij me binnen kwam. Ik voelde de dreiging niet, totdat die recht voor mijn neus stond. En dat is zonde, want de spanning, de naderende dreiging, had het verhaal voor mij naar een hoger niveau kunnen tillen

Het super spannende einde voelde voor mij daarom niet als die enorme climax die het ongetwijfeld wel had moeten zijn. Toen de dreiging eenmaal in vol in beeld was, voelde ik de spanning namelijk wel. Ik zat op het puntje van mijn stoel, hopend dat het voor de meiden goed af zou lopen – al wist ik door de proloog al dondersgoed dat dit niet het geval zou zijn. Maar hoe dan precies? Geen flauw idee. Hoewel ik niet alle gebeurtenissen even geloofwaardig vond, wist het boek me in dat laatste gedeelte wel mee nemen, naar het onverwachte einde dat het complete verhaal weer op z’n kop zette. Ik ben na die gebeurtenissen zelfs nog even teruggebladerd om te checken hoe ik een bepaalde plottwist over het hoofd had kunnen zien.

Pas op: breekbaar vind ik daardoor een lastig boek om te beoordelen. De opzet klonk me goed in de oren: een soort Gossip Girl in een fijne setting en met goed uitgewerkte personages. Het duurde voor mijn gevoel echter te lang voordat het verhaal echt een richting kreeg. De hints die gegeven werden waren bovendien zo subtiel dat ze bij mij niet binnenkwamen tot het moment dat de bom tot uitbarsting kwam. Daarna werd het echter een spannende rollercoaster met een twist op het einde die alles weer op losse schroeven wist te zetten.


Pas op: breekbaar | Teresa Toten | ISBN 9789025766306 | Gottmer
352 pagina’s | Goodreads | recensie-exemplaar

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *