Phobos² (#2) – Victor Dixen

Phobos² (#2) – Victor Dixen

Phobos van Victor Dixen eindigde met een afschuwelijke cliffhanger. Nog erger was dat we nog een tijdje moesten wachten op het tweede deel. Na Victor Dixen op YALfest gezien te hebben, vond ik het daarom tijd worden om Phobos2, die ik inmiddels al thuis had liggen, eindelijk te gaan lezen.

Hervatting van het Genesiskanaal over
3 seconden…
2 seconden…
1 seconde…

De twaalf pioniers van het Genesisprogramma dachten te weten wat ze te wachten stond. Ze dachten hun oude leven achter zich te hebben gelaten om echte ruimtehelden te worden. In werkelijkheid zijn ze het slachtoffer van een wrede samenzwering.

Léonor dacht haar gevoelens onder controle te hebben. Ze hoopte op Mars eeuwige roem te vinden en misschien wel verliefd te worden, maar ze blijkt de doos van Pandora te hebben geopend. En nu zijn de herinneringen te heftig om ooit nog te vergeten…

Phobos2 gaat direct verder waar het eerste deel geëindigd is. Gelukkig maar, want ik was ontzettend nieuwsgierig naar de beslissing die de twaalf zouden nemen. De keuze die ze maken – en de manier waarop – zorgt meteen voor meer spanning tussen de mensen in de ruimte en die op de aarde. Heerlijk vond ik dat! Al vanaf het begin zat ik er dus goed in.

Waar tweede delen soms kunnen aanvoelen als een overbrugging tussen het eerste en het derde deel, voelde Phobos2 echt aan als een nieuw hoofdstuk in het verhaal. Een nieuwe omgeving en nieuwe omstandigheden zorgen voor nog meer wereldbouw, nieuwe (letterlijke!) ontdekkingstochten én nieuwe gevaren. Victor Dixen laat wederom zien dat hij het verhaal en de wereld waarin dat verhaal zich afspeelt heel goed heeft uitgedacht. Ook in dit tweede deel zijn bovendien weer afbeeldingen en schema’s opgenomen om zijn uitleg te illustreren. Fijn!

De twaalf kandidaten – of pioniers, zoals ze inmiddels genoemd worden – zijn nu eindelijk écht samen. Dat zorgt direct ook voor een nieuwe dynamiek binnen de groep. Een van mijn kleine kritiekpuntjes op het vorige deel was dat sommige personages op een enkele verwijzing na compleet genegeerd werden. Deze nieuwe setting zorgt er echter voor dat we alle twaalf personages beter leren kennen. En al snel bleek dat dit zowel positief als negatief kan uitpakken. Zo vond ik één personage veel leuker, een ander ineens veel interessanter, ontdekte ik van een derde personage ineens een mindere kant en wist een vierde me al helemáál te overrompelen met een bepaalde actie.

De afwisseling van ruimte en aarde – en bij die laatste zowel binnen als buiten het bereik van de camera’s – zorgen wederom voor een heel compleet beeld, zeker omdat er achter de schermen een hoop gebeurt en er tussen de pioniers en programmamakers veel spanning heerst. Het perspectief van verschillende personages buiten het bereik van de camera zorgt er daarnaast voor dat je ook een beeld krijgt hoe de ruimtereis moet aanvoelen voor een buitenstaander, iemand die enkel de uitgezonden beelden op tv meekrijgt. Hoewel ik tijdens het lezen voornamelijk uitkeek naar de stukken die zich in de ruimte afspelen (zeg nou zelf, die zijn toch ook gewoon het vetst!), kon ik de overige perspectieven ook enorm waarderen. Het Genesisprogramma gaat zo enorm leven dat je bijna niet meer het gevoel hebt een fictief verhaal te lezen.

En dan dat einde. Dat afschuwelijke einde. Nu weet ik weer precies waarom ik na het einde van Phobos het zo vreselijk vond dat ik nog zo lang moest wachten op meer. Phobos2 heeft namelijk al net zo’n afschuwelijke cliffhanger. Eentje die ik bijna nog erger vond dan de cliffhanger bij het eerste deel omdat ik inmiddels zo geïnvesteerd was in de personages. Helaas moet ik nog een paar maanden wachten voor de uiteindelijke ontknoping…

Al met al vond ik Phobos2 dus een nog beter boek dan het eerste deel. Zo leerde ik de personages stuk voor stuk beter kennen, wat ervoor zorgde dat ik veel meer geïnvesteerd raakte in het verhaal. De verschillende manieren waarop het programma wordt belicht – zowel van binnenuit als van buitenaf – maken dat dit verhaal bovendien ontzettend rijk en levendig aanvoelt. Phobos2 is een fascinerend, meeslepend en spannend verhaal vol vriendschap, liefde, machtsstrijd en schokkende onthullingen. Is het al tijd voor deel drie?

Lees ook mijn recensie van:
Phobos (Phobos #1)


Phobos² | Victor Dixen | ISBN 9789021405155 | Uitgeverij Q | 414 pagina’s | Goodreads | recensie-exemplaar

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *