De Shardheld Sage (#1-3) – Paul E. Horsman

De Shardheld Sage (#1-3) – Paul E. Horsman

De Sharheld Sage
Soms krijg ik van die mailtjes waar ik me enorm vereerd door voel. Zo ook toen schrijver Paul E. Horsman me benaderde nadat hij mijn recensie van De Klauw had gelezen. Hij vroeg mij of ik toevallig zijn trilogie De Shardheld Sage wilde lezen en recenseren. Voor mij ontzettend spannend, maar wel heel leuk om te mogen doen!

Wanneer de jonge slaaf Muus de blauwe scherf opraapt, weet hij niet dat deze Shard zijn leven zal veranderen. Als de Shardheld is hij eindelijk bevrijd van zijn gehate slavenbestaan, maar in plaats daarvan bindt de hemelscherf hem aan een doel even groots als verschrikkelijk.

Opgejaagd door de valse jarl Rannars moordzuchtige soldaten gaat hij op een hachelijke tocht door de besneeuwde wouden van de Norden naar Falrom, het verloren Brandende Land, waar de machtige Kalmanir steen op hem en de magie van de Shard wacht.

Muus is niet de enige die door de onbedwingbare wil van de Shard wordt voortgedreven. Zijn voormalige meester Kjelle, erfgenaam van een rijk zilvermijngoed; Birthe, tienerweduwe, wijsvrouw en boogschutter; kleine Hraab met zijn vreemde onwereldse wijsheid; de afgezette jonge prins Ottil van de Norden en anderen volgen hem naar het zuiden.

Bang om de levens van zijn vrienden te riskeren, ontvlucht Muus aan al zijn metgezellen behalve Moirra, het meisje dat van hem houdt, en samen reizen de twee naar het vurige Falrom, om de Kalmanir te bereiken voordat de vijand hen vindt. Zou jarl Rannar de Shard in handen krijgen, dan betekent dat de terugkeer van de wrede, waanzinnige Goden van Toen en hun wereld van oeroude monsters, en Muus is bereidt te sterven om dat te voorkomen.

Zijn vrienden zijn niet van plan op te geven, en zo gaat de wedloop van start. Naar Falrom!

Meteen vanaf het begin wist ik dat dit boek (of eigenlijk: deze trilogie) me wel zou bevallen. De schrijfstijl van Paul E. Horsman droeg voor mij enorm goed bij aan de sfeer van het boek. Alle namen, begrippen, maar ook verwijzingen naar Goden en dergelijke doen Scandinavisch aan. Ik hou daarvan, dus dat was heel fijn binnen komen! De drie delen vormen ieder een fase van de reis. Het begin waarin de reis in gang gezet wordt, vervolgens een queeste die tot slot tot de finale leidt. Zelf vond ik het hierdoor heel fijn om de trilogie als één boek te lezen in plaats van de drie boeken apart.

Tijdens de eerste zoveel pagina’s had ik moeite met alle namen en begrippen die Paul E. Horsman gebruikt. Er kwamen namelijk heel veel namen langs die voor ons niet alledaags zijn. Hierdoor vond ik het lastig te onthouden wie nou wie was. Ook worden er veel begrippen gebruikt die ik niet direct kon plaatsen – völva, theynling en jarl, om er een paar te noemen – al wist ik via de context wel ongeveer wat ze inhielden. Achteraf kwam ik erachter dat helemaal aan het einde zowel een begrippen als namenlijst toegevoegd is. Slim, al had ik daar achteraf natuurlijk niet zo veel meer aan. Had ik dat maar voor het lezen geweten!

Helemaal aan het begin voelden de gebeurtenissen wat gejaagd aan. Zo werd een eerste reis van Muus en Kjelle in slechts enkele pagina’s samengevat. Waarschijnlijk omdat het verhaal daarna pas echt een start maakt, maar op dat moment vond ik het wel jammer. Ook die eerste reis had heel indrukwekkend kunnen worden en veel kunnen doen voor de band tussen Muus en Kjelle, die elkaar in het begin helemaal niet mogen.

Vanaf het tweede deel komt het verhaal voor mijn gevoel echt tot bloei. De Shardheld Sage is eigenlijk één grote reis, waarbij Muus en zijn vrienden de meest uiteenlopende dingen meemaken en allerlei ontdekkingen doen. Ik genoot enorm van het avontuur, de actie en de spanning. Magie, bijgeloof, geesten en mythologie hebben allemaal hun eigen plek in de wereld van Muus. De Shardheld Sage voelde hierdoor aan als een heel rijk, goedgevuld boek. De manier waarop Paul E. Horsman het boek uiteindelijk laat eindigen, voelde helaas wel een beetje als een anticlimax. Na die fantastische reis had ik echt gehoopt op een spetterend einde, maar nu was het ineens plotsklaps over. Jammer!

Kortom, het kan zeker lonen om eens een onbekend verhaal te lezen. Hier en daar had ik zeker wat kanttekeningen, maar over het algemeen was De Shardheld Sage gewoon een hele fijne avontuurlijke en spannende reis waarbij je je als lezer geen moment hoeft te vervelen. Van het einde had ik iets meer verwacht, maar uiteindelijk gaat het bij dit verhaal meer om de reis zelf, dan om de uiteindelijke bestemming.

3.5


De Shardheld Sage  | Paul E. Horsman | ISBN 9789491730245 | Red Rune Books
670 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *