The Cage (#1) – Megan Shepherd

The Cage (#1) – Megan Shepherd

The cage

Dit boek kwam in mijn bezit tijdens de Best of YA Sleepover, eind vorig jaar. Ik moest en zou dat boek toen perse hebben, maar vervolgens ben ik er niet meer in begonnen. Zoals ik afgelopen maandag in mijn verslag over de Leesbeesten Leesclub vertelde, was het de leesclub die mij dat laatste zetje gaf om het boek toch open te slaan. Zeker na de leesclub was ik enorm gemotiveerd: ik wilde lezen wat er allemaal zou gaan gebeuren!

Wat doe je als je wakker wordt en de wereld zoals je die kent is verdwenen?

Vijf tieners, drie jongens en twee meisjes, worden wakker in een omgeving die ze niet kennen.

Niemand weet waar ze zich bevinden en hoe ze er zijn gekomen. Samen proberen ze erachter te komen waar ze zijn en vooral hoe ze er weg kunnen komen. Maar wegkomen blijkt onmogelijk. Vanachter de zwarte ramen die zich overal in het landschap bevinden worden ze geobserveerd door de Kindred; buitenaardse wezens die hen vertellen dat de aarde niet meer bestaat. De vijf jongeren zijn de laatste overlevenden en hun belangrijkste taak is ervoor te zorgen dat de mensheid niet uitsterft. Maar is dat wel de echte reden van hun verblijf in de Cage? Moeten ze ontsnappen uit deze buitenaardse gevangenis of berusten in hun lot en hier een nieuw leven opbouwen? En wat als ze ontsnappen? Welke wereld ligt er buiten de muren? Langzaam maar zeker ontdekken ze meer over de Kindred en hun bedoelingen en ondertussen lopen de spanningen tussen de bewoners van de Cage steeds hoger op…

De cover van The Cage is er eentje die ik zo zou kunnen inlijsten. Ik vind hem zó mooi! Over de inhoud twijfel ik iets meer. Het verhaal begon heel veelbelovend met Cora die, net als vier anderen, wakker wordt in een onbekende omgeving. Ik zat meteen met allerlei vragen en was benieuwd hoe de verschillende personages zich tegenover elkaar zouden verhouden. Shepherd schrijft heel filmisch, iets wat ik heel prettig vind. Ik kon de omgeving zo voor me zien: het pleintje met de verschillende gebouwen, de gekke overgangen van het ene habitat naar het andere. De kooi vond ik een ontzettend interessante plek.

Na de opbouw begon het verhaal voor mij echter wat scheurtjes te vertonen. Zo lukte het me niet om me te identificeren met de hoofdpersonen Cora, Lucky, Nok, Rolf en Leon. Ze waren allemaal net iets te stereotype. Een aantal van hen vond ik zelfs ronduit irritant, zeker naarmate het verhaal vorderde en ze andere trekjes begonnen te vertonen. Ook snapte ik Cora’s fascinatie voor de Toezichthouder niet. Haar verliefdheid leek echt out of the blue te komen. Daarbij wordt de Toezichthouder omschreven als iemand met een metaalachtige huid en compleet zwarte ogen. Niet echt aantrekkelijk.

In het middengedeelte gebeurt bovendien erg veel. Het tempo ligt enorm hoog, waardoor ik het als behoorlijk verwarrend ervaarde. Het lukte me niet echt om te begrijpen wat er precies gebeurde. Nu ik een paar dagen later terugdenk aan het middenstuk is het ook een beetje een waas waarin er verschillende gebeurtenissen omhoog komen die over elkaar heen tuimelen. Zo voelde dat middenstuk ook echt.

Pas aan het einde ontwarde zich de boel weer een beetje. Shepherd komt met een plottwist die ik absoluut niet aan had zien komen en heel interessant vind. Ik vind sowieso het idee van een ander ras dat in rangorde boven de mens staat fascinerend: wij mensen zijn immers zo gewend dat wij het hoogst in rang zijn. In de wereld van De Verwanten zijn we echter slaven, nietszeggende speeltjes. Ik ben dan ook benieuwd hoe dit zich in het volgende deel zich zal ontvouwen: waar zullen Cora en de anderen naartoe gaan en hoe gaat het er daar aan toe? In de kooi zaten ze immers vreselijk luxe.

Het begin en het einde waren dan ook de absolute hoogtepunten in het verhaal. Het tempo ligt ontzettend hoog, wat ik zonde vond. Ik had graag de psychologische kant van het gevangenschap meer uitgelicht willen zien. Begrijp me niet verkeerd: het idee van het verhaal vind ik wel ontzettend origineel en interessant en The Cage wist me dan ook wel te boeien. Ik ben daarom alsnog erg benieuwd naar het tweede deel!

3.5 ster


The Cage | Megan Shepherd | 9789000321094 | Van Goor | 352 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “The Cage (#1) – Megan Shepherd

  1. Ik ben echt super benieuwd naar dit boek <3 Hoewel verschillende bloggers aangeven dat ze zich niet met de personages konden identificeren wil ik dit boek over aliens nog steeds graag aan mijn collectie toevoegen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *