The Finisher: Sprong in de wildernis – (#1b) – David Baldacci

The Finisher: Sprong in de wildernis – (#1b) – David Baldacci

Sprong in de wildernisHoewel ik deel 1a, Vechten voor de waarheid maar zo-zo vond, zoals jullie vorige week konden lezen, was ik nieuwsgierig of dit voornamelijk kwam doordat uitgeverij Leopold het boek in twee delen gehakt heeft. Toen ik deel 1b tegenkwam bij de bibliotheek, besloot ik het boek daarom een kans te geven. The Finisher: Sprong in de wildernis bevat tweehonderd pagina’s en is daardoor in elk geval erg geschikt als tussendoor-boek.

Stel je voor, je bent vijftien jaar en je wordt veroordeeld om te vechten tegen de sterkste mannen van het dorp. En opgeven is niet toegestaan… Dat is de straf die Vega Jane krijgt opgelegd wanneer ze wordt betrapt met een plattegrond van het verboden Moeras dat het dorp omringt. Winnen lijkt onmogelijk, maar het is de enige mogelijkheid om te overleven. Vega zal alles moeten geven om haar leven te redden – en eindelijk te ontdekken wat zo angstvallig geheim moet blijven.

Een groot nadeel van het opsplitsen van het originele boek? Dat je geen enkele terugblik krijgt en het verhaal dus direct doorgaat. Logisch, want oorspronkelijk was het verhaal opgetekend in één boek. Niet handig, want hierdoor moest ik flink graven om bepaalde personages en gebeurtenissen te kunnen plaatsen. David Baldacci’s fijne en duidelijke schrijfstijl zorgde er in elk geval voor dat ik zo weer in het verhaal zat.

Vega Jane is inmiddels opgepakt en moet voor haar daden voor de Raad verschijnen. Daar wordt het vonnis uitgesproken dat Vega mee moet doen in het Duellum. En dat niet alleen: ze moet ook daadwerkelijk haar best doen om te vechten en dus te winnen. Doet ze dat niet, dan is het einde oefening. Maar Vega Jane is slechts een klein meisje en aan het Duellum doen de meest sterke en gewelddadige mannen onder de 24 mee. Iets wat me al vanaf de eerste pagina’s na Vega’s vonnis opviel, is hoe kortzichtig en simpel alle bewoners van het Bitterbos zijn. Tijdens de zitting stoorde ik me al aan het meeloopgedrag van de mensen en als Vega door de straten loopt wordt het er niet veel beter op.

Het Duellum geeft het verhaal een duidelijke richting en houdt bovendien het tempo en de spanning hoog. Helaas vond ik de duellen wel een beetje voorspelbaar. Ik snap wel dat het nou eenmaal zo moet lopen voor het verhaal, maar toch had ik graag wat meer verrast willen worden. Daarbij wordt Vega naarmate het toernooi vordert steeds overmoediger, brutaler en minder sympathiek. Ik heb helaas niet echt een klik met haar, ook al wilde ik uiteraard wel dat ze – als underdog én als vrouw zijnde – het Duellum zou winnen.

Tussen de duellen door keert Vega Jane ook terug naar de Fabriek, in de hoop meer te vinden. Daar stuit ze wederom op de meest vreemde situaties. In het vorige boek snapte ik daar al niets van en ook nu ging het van de hak op de tak. Hoewel ik het ontzettend knap vind dat Baldacci dit zo op kan schrijven en die mysterie erin houdt, had ik toch graag wat meer informatie en uitleg gehad. In plaats daarvan krijgen we enkel cryptische zinnen en nog meer mysterie voor onze kiezen. Zo frustrerend als je op zoek bent naar houvast!

Naarmate het boek vorderde merkte ik wel aan mezelf dat ik steeds sneller en sneller begon te lezen. Sprong in de wildernis heeft wel die spanning die ik bij Vechten voor de waarheid miste. Tijdens bepaalde Duellen voelde ik de zenuwen en opwinding door me heen stromen.

Hoewel ik dus nog steeds het een en ander heb op te merken aan het verhaal, heeft The Finisher weldegelijk iets wat me aantrekt. Ik had Sprong in de wildernis dan ook zo uit en ben na het avontuurlijke en spannende einde toch wel benieuwd hoe het Vega Jane verder zal vergaan!

3 ster


The Finisher: Sprong in de wildernis | David Baldacci |9789025867829 | Leopold
200 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “The Finisher: Sprong in de wildernis – (#1b) – David Baldacci

  1. Ik blijf het raar vinden dat ze het boek hebben opgesplitst. A.W. Bruna heeft het boek uitgegeven als gewoon één geheel en ik heb die in één stuk doorgelezen. Denk dat dat toch wel het fijnst is.

    1. Misschien dachten ze dat het makkelijker te lezen zou zijn voor een iets jongere doelgroep ofzo? Ik denk inderdaad dat je dit boek het best in één keer kunt lezen in plaats van in meerdere delen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *