The Young Elites (#1) – Marie Lu

The Young Elites (#1) – Marie Lu

The Young Elites Nadat ik de Legend-serie had verslonden, keek ik al een tijdje uit naar The Young Elites. Onlangs besloot ik de gok te wagen en het boek – evenals deel twee – aan te schaffen. In haar nawoord vertelt Marie Lu dat het verhaal oorspronkelijk ging over een jongen die krachten bleek te hebben en hiermee om leerde te gaan. Dat verhaal werkte alleen niet. Uiteindelijk is ze toen bij Adelina’s verhaal uitgekomen. Het was nooit Marie Lu’s intentie geweest om te schrijven over een slechterik, maar volgens haar is dit wel het verhaal dat geschreven moest worden en ik was héél benieuwd hoe dat zou uitpakken.

Adelina Amouteru is a survivor of the blood fever. A decade ago, the deadly illness swept through her nation. Most of the infected perished, while many of the children who survived were left with strange markings. Adelina’s black hair turned silver, her lashes went pale, and now she has only a jagged scar where her left eye once was. Her cruel father believes she is a malfetto, an abomination, ruining their family’s good name and standing in the way of their fortune. But some of the fever’s survivors are rumored to possess more than just scars—they are believed to have mysterious and powerful gifts, and though their identities remain secret, they have come to be called the Young Elites.

Teren Santoro works for the king. As Leader of the Inquisition Axis, it is his job to seek out the Young Elites, to destroy them before they destroy the nation. He believes the Young Elites to be dangerous and vengeful, but it’s Teren who may possess the darkest secret of all.

Enzo Valenciano is a member of the Dagger Society. This secret sect of Young Elites seeks out others like them before the Inquisition Axis can. But when the Daggers find Adelina, they discover someone with powers like they’ve never seen.

Adelina wants to believe Enzo is on her side, and that Teren is the true enemy. But the lives of these three will collide in unexpected ways, as each fights a very different and personal battle. But of one thing they are all certain: Adelina has abilities that shouldn’t belong in this world. A vengeful blackness in her heart. And a desire to destroy all who dare to cross her.

Ik vind het verfrissend dat er is gekozen voor een anti-heldin. Van te voren kon ik alleen maar hopen dat Marie Lu Adelina wel redenen zou meegeven om een villain te zijn. Gelukkig heeft Marie Lu dat ook gedaan. Adelina is niet slecht om het slecht zijn. Ze is gevormd door de dingen die ze meegemaakt heeft. Ik vond het heel intrigerend om te lezen over haar jeugd, om te ontdekken hoe het komt dat Adelina zo is als dat ze is.

Adelina worstelt gedurende het verhaal ontzettend met zichzelf. Door haar moeilijke jeugd wantrouwt ze anderen en hun intenties continu en is ze bovendien het geloof in zichzelf verloren. Als ze van de dood gered wordt en bij de Daggers terecht komt, vindt ze het dan ook moeilijk om zich onderdeel van de groep te voelen. Ik kon enorm met Adelina meevoelen. Al had ik continu de neiging om haar geruststellend toe te spreken, toch snapte ik wel waarom ze dacht zoals ze dacht. Vooral ook omdat niet iedereen binnen de Daggers Adelina vertrouwt en ze bovendien ook nog hele moeilijke keuzes moet maken als ze gechanteerd wordt.

The Young Elites is niet een heel snel verhaal. Ja, er zit actie in. Ja, er zit bloedvergiet in. En liefde. Maar deze Young Adult is vooral ook heel psychologisch van aard door Adelina’s constante worsteling met haar kijk op de wereld – en daardoor vrij donker. Marie Lu neemt de tijd om Adelina in te wijden in haar nieuwe wereld. Het einde was dan ook echt hartverscheurend. Gedurende het boek merkte ik al dat Marie Lu niet voor verschrikkingen terugdeinst, maar met het einde zet ze daar nog eens een hele dikke vette streep onder. Ik kon wel schreeuwen tegen de pagina’s, zo oneerlijk vond ik het allemaal. Het verhaal was pas net begonnen, en nu al dit? Vreselijk, op een goede manier. De epiloog die erop volgt doet me echter wel intens hopen voor het volgende boek.

Kortom, ik vind The Young Elites echt een geweldig begin van een nieuwe serie. Het is duister, de wereld die Marie Lu heeft geschapen is fascinerend en door haar schrijfstijl vlieg je door de pagina’s heen. Ik denk dat ik deze serie misschien nog wel beter vind (en beter in mijn straatje vind liggen) dan ik Legend vond.

4 ster


The Young Elites | Marie Lu | 9780399167836 | Penguin | 355 pagina’s | Goodreads

Volg Infinite Stories: Bloglovin'InstagramFacebookTwitterGoodreads

2 gedachten over “The Young Elites (#1) – Marie Lu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *